e-Konkursy.info - codzienne nowe konkursy

Nati_Natasha napisał(a):

Pewnie temat wałkowany nieraz, ale ciężko znaleźć na forum: czy macie jakieś stałe godziny, w których zgłaszacie kod do loterii natychmiastowych? Zastanawiam się czy ktoś ma jakąś taktykę i czy ktoś będzie chciał się pochwalić, bo u mnie jeszcze nic fajnego w loterii się nie trafiło

cb656 napisał(a):

Nati_Natasha napisał(a):

Pewnie temat wałkowany nieraz, ale ciężko znaleźć na forum: czy macie jakieś stałe godziny, w których zgłaszacie kod do loterii natychmiastowych? Zastanawiam się czy ktoś ma jakąś taktykę i czy ktoś będzie chciał się pochwalić, bo u mnie jeszcze nic fajnego w loterii się nie trafiło

Z reguły dane bramek czasowych w loteriach nie są podawane do publicznej wiadomości. Jak sama nazwa wskazuje - zdajesz się na los po prostu. Nie liczyłbym na to, że Organizatorzy mają "stały zestaw", który powielają w kolejnych loteriach, to by nie było rozsądne. Tak więc nawet jak raz trafisz u kogoś wysyłając zgłoszenie o 13:11 to nie ma sensu upierać się przy tej godzinie w innym dniu czy w innej loterii.

BorysBUFU napisał(a):

Cześć, mam z matematycznej ciekawości pytanie do starych wyjadaczy. Ile np. robicie zgłoszeń w loteriach? Kiedyś mi się obiło o uszy, że ktoś potrafi kupić np. 130 proszków do prania do jakiejś loterii. Sam osobiście z takich konkursów nie korzystam, bo co zrobić później z taką ilością towaru?  Jak to u Was wygląda z ilością zgłoszeń w loteriach i co później robicie z taką ilością produktów?

BorysBUFU napisał(a):

Cześć, mam z matematycznej ciekawości pytanie do starych wyjadaczy. Ile np. robicie zgłoszeń w loteriach? Kiedyś mi się obiło o uszy, że ktoś potrafi kupić np. 130 proszków do prania do jakiejś loterii. Sam osobiście z takich konkursów nie korzystam, bo co zrobić później z taką ilością towaru?  Jak to u Was wygląda z ilością zgłoszeń w loteriach i co później robicie z taką ilością produktów?

timi211 napisał(a):

BorysBUFU napisał(a):

Cześć, mam z matematycznej ciekawości pytanie do starych wyjadaczy. Ile np. robicie zgłoszeń w loteriach? Kiedyś mi się obiło o uszy, że ktoś potrafi kupić np. 130 proszków do prania do jakiejś loterii. Sam osobiście z takich konkursów nie korzystam, bo co zrobić później z taką ilością towaru?  Jak to u Was wygląda z ilością zgłoszeń w loteriach i co później robicie z taką ilością produktów?

Co prawda w loteriach biorę udział od niedawna, więc może nie mam jeszcze doświadczenia, ale ogólnie to kupuję tylko rzeczy, które mogą mi się przydać. Nie biorę po prostu udziału w konkursach/loteriach rzeczy, których bym nie użyła. Np. nie piję alkoholu, więc nie tykam nawet loterii piwnych itp. Najwięcej jak dotąd wysłałam losów na loterię Winiary, ze względu na to, że produkty są tanie, ale też można łatwo je do czegoś użyć (lubię jeść kisiel na przykład). Kupowanie 130 proszków do prania jak piszesz jest dla mnie nie do pomyślenia. Jakby szanujmy się, nikt tyle nie zużyje. A po co marnować zasoby...Do tego to po prostu nieopłacalne jest.

yaagatka napisał(a):

atyde25 napisał(a):

Zdałam sobie sprawę ,że ja jestem z pokolenia dzieci chowanych w zimnym chowie. Zero uczuć okazywanych przez rodziców, zero chwalenia, sama krytyka. To się nie mogło udać i wyjść na plus dla psychiki przykre:( Tak Joasia ładniejsza bo ma kręcone włosy i długie rzęsy. A matka uważała ,że jak coś wygrywam to mi dają z litości lub ,że już znają moje nazwisko bo gram często.

Spójrz na to tez z tej perspektywy:
Może matke/ojca tez tak wychowano? Moze babcie/dziadka traktowano tak samo i to idzie pokoleniowo, bo Twoja rodzina nie umie inaczej albo nie wie, że w ogóle inaczej mozna?
Moze jestes pierwsza, która odkryła, że mozna wychowywac inaczej, zyc w inny sposób i komuniowac sie z wieksza zyczliwoscia i wiara i to WLASNIE TY zmienisz losy reszty pokolen?

rudzixon napisał(a):

rudzixon napisał(a):

yaagatka napisał(a):

atyde25 napisał(a):

Zdałam sobie sprawę ,że ja jestem z pokolenia dzieci chowanych w zimnym chowie. Zero uczuć okazywanych przez rodziców, zero chwalenia, sama krytyka. To się nie mogło udać i wyjść na plus dla psychiki przykre:( Tak Joasia ładniejsza bo ma kręcone włosy i długie rzęsy. A matka uważała ,że jak coś wygrywam to mi dają z litości lub ,że już znają moje nazwisko bo gram często.

Spójrz na to tez z tej perspektywy:
Może matke/ojca tez tak wychowano? Moze babcie/dziadka traktowano tak samo i to idzie pokoleniowo, bo Twoja rodzina nie umie inaczej albo nie wie, że w ogóle inaczej mozna?
Moze jestes pierwsza, która odkryła, że mozna wychowywac inaczej, zyc w inny sposób i komuniowac sie z wieksza zyczliwoscia i wiara i to WLASNIE TY zmienisz losy reszty pokolen?

Dokładnie! 
Często dziedziczymy traumy i powielamy te schematy, w których byliśmy wychowywami... nieświadomie przekazujemy dalej.
Zrozumienie skąd te traumy pokoleniowe pochodzą, jaka jest ich historia - daje możliwości akceptacji i odpuszczenia. No i przede wszystkim zatrzymanie starej historii i napisanie swojej własnej  
Myślę, że to możliwe dla ludzi o dużym wglądzie we własne emocje. No i najlepiej przy wsparciu psychoterapeuty. 
Niestety znam realia obecnego systemu zdrowotnego i wiem, ze nie każdego stać na terapię raz w tygodniu. 
Mam nadzieje, że doczekam dnia kiedy terapia będzie dostępna dla wszystkich!

Przeniosłam rozmowę z wątku "dyskusje o konkursach" z racji tego, ze mnie troche ożywił i bardzi w tym jestem

Miłego dnia!

sloma_i_buty napisał(a):

rudzixon napisał(a):

rudzixon napisał(a):

yaagatka napisał(a):

atyde25 napisał(a):

Zdałam sobie sprawę ,że ja jestem z pokolenia dzieci chowanych w zimnym chowie. Zero uczuć okazywanych przez rodziców, zero chwalenia, sama krytyka. To się nie mogło udać i wyjść na plus dla psychiki przykre:( Tak Joasia ładniejsza bo ma kręcone włosy i długie rzęsy. A matka uważała ,że jak coś wygrywam to mi dają z litości lub ,że już znają moje nazwisko bo gram często.

Spójrz na to tez z tej perspektywy:
Może matke/ojca tez tak wychowano? Moze babcie/dziadka traktowano tak samo i to idzie pokoleniowo, bo Twoja rodzina nie umie inaczej albo nie wie, że w ogóle inaczej mozna?
Moze jestes pierwsza, która odkryła, że mozna wychowywac inaczej, zyc w inny sposób i komuniowac sie z wieksza zyczliwoscia i wiara i to WLASNIE TY zmienisz losy reszty pokolen?

Dokładnie! 
Często dziedziczymy traumy i powielamy te schematy, w których byliśmy wychowywami... nieświadomie przekazujemy dalej.
Zrozumienie skąd te traumy pokoleniowe pochodzą, jaka jest ich historia - daje możliwości akceptacji i odpuszczenia. No i przede wszystkim zatrzymanie starej historii i napisanie swojej własnej  
Myślę, że to możliwe dla ludzi o dużym wglądzie we własne emocje. No i najlepiej przy wsparciu psychoterapeuty. 
Niestety znam realia obecnego systemu zdrowotnego i wiem, ze nie każdego stać na terapię raz w tygodniu. 
Mam nadzieje, że doczekam dnia kiedy terapia będzie dostępna dla wszystkich!

Przeniosłam rozmowę z wątku "dyskusje o konkursach" z racji tego, ze mnie troche ożywił i bardzi w tym jestem

Miłego dnia!

Niektórzy mają szczęście trafić po drodze na osobę, która zainspiruje do zmian - kogoś godnego naśladowania. Jeżeli tkwimy w gorącym garze, nie zdajemy sobie sprawy, co jest z nim właściwie nie tak.
Często pocieszamy się bylejakością, bo czujemy presję, że w danym wieku musimy zaliczać poszczególne etapy rozwoju. Na swoim przykładzie powiem, że wiele lat tkwiłam w związku bez przyszłości, z przesadzoną różnicą wieku, bo bałam się staropanieństwa, choć i tak ta osoba chciała żyć tu i teraz, bez zobowiązań. Po rozstaniu spędziłam miesiąc u rodziców i od razu odkryłam, dlaczego ta relacja w ogóle powstała. Przyznaję - aby dojść do takich wniosków, musiałam spędzić godziny nad książkami i podcastami.
Cieszy mnie, że takie trudne tematy są poruszane na forum konkursowym, a nie tylko w zamkniętym forum psychologicznym. Może dla kogoś post innej osoby będzie motorem do zmian?

elemelex napisał(a):

Jak polubić pisanie odpowiedzi konkursowych? To nie jest koniecznie to samo co lubić pisanie w ogóle, to jest specyficzny podtyp pisania. 
Lubię nagrody, ale pisać tych utworków nie lubię, to znaczy na początku było fajnie a teraz już nie. 
A wy lubicie? Dlaczego tak?

pikawka napisał(a):

elemelex napisał(a):

Jak polubić pisanie odpowiedzi konkursowych? To nie jest koniecznie to samo co lubić pisanie w ogóle, to jest specyficzny podtyp pisania. 
Lubię nagrody, ale pisać tych utworków nie lubię, to znaczy na początku było fajnie a teraz już nie. 
A wy lubicie? Dlaczego tak?

Mnie wygrane motywują i mobilizują 

atyde25 napisał(a):

Zebrałam się w sobie i muszę zadbać o zdrowie. Sierpień pod znakiem specjalistów okulista, ginekolog, chce jeszcze pakiet badań krwi. Trochę mi było głupio jak pani u gienia sprawdziła termin mojej ostatniej wizyty z 15 lat temu taaaaaaaaaa
Do jakiego specjalisty jeszcze się powinnam zapisać nie odpowiadajcie

elemelex napisał(a):

Jak polubić pisanie odpowiedzi konkursowych? To nie jest koniecznie to samo co lubić pisanie w ogóle, to jest specyficzny podtyp pisania. 
Lubię nagrody, ale pisać tych utworków nie lubię, to znaczy na początku było fajnie a teraz już nie. 
A wy lubicie? Dlaczego tak?

elemelex napisał(a):

pikawka napisał(a):

elemelex napisał(a):

Jak polubić pisanie odpowiedzi konkursowych? To nie jest koniecznie to samo co lubić pisanie w ogóle, to jest specyficzny podtyp pisania. 
Lubię nagrody, ale pisać tych utworków nie lubię, to znaczy na początku było fajnie a teraz już nie. 
A wy lubicie? Dlaczego tak?

Mnie wygrane motywują i mobilizują 

Mnie jakoś też, ale chyba już za dużo tych odpowiedzi stworzyłam i mi się przejadło. A inni jakoś potrafią od lat jak maszyny generować te odpowiedzi. Zazdro.
Ale i tak jest lepiej bo dziś dwa zgłoszenia poszły.

elemelex napisał(a):

Jak polubić pisanie odpowiedzi konkursowych? To nie jest koniecznie to samo co lubić pisanie w ogóle, to jest specyficzny podtyp pisania. 
Lubię nagrody, ale pisać tych utworków nie lubię, to znaczy na początku było fajnie a teraz już nie. 
A wy lubicie? Dlaczego tak?

joan napisał(a):

elemelex napisał(a):

Jak polubić pisanie odpowiedzi konkursowych? To nie jest koniecznie to samo co lubić pisanie w ogóle, to jest specyficzny podtyp pisania. 
Lubię nagrody, ale pisać tych utworków nie lubię, to znaczy na początku było fajnie a teraz już nie. 
A wy lubicie? Dlaczego tak?

Czy masz możliwość zmiany otoczenia / warunków podczas pisania? Wczoraj siedziałam na drewnianej leżance w parku; słuchałam, jak wiatr szumi i obserwowałam, jak mały gryzoń tuż pod naszymi nogami wymienia wystrój norki. Na kolanach miałam segregator z konkami, w dłoniach notatnik i długopis. I tak sobie wymyślałam...

PS: Możesz po prostu wysyłać mniej zgłoszeń albo odpowiedzi tylko na te pytania, które Cię interesują