e-Konkursy.info - codzienne nowe konkursy

kaki76 napisał(a):

pola fajnie,ze tak sie kochacie i tyle lat jestescie razem,zobaczysz ten czas szybko zleci i zaraz,za chwilke bedziecie znowu razem a ja to mojego poslalabym na marsa z karteczka do kosmitow by go odeslali za rok,tak mnie wkurza i to kazdego dnia. Zazdroszcze tym co maja swiety spokoj , i zyja sobie samotnie

asante napisał(a):

Mia, mój ojciec miał na to świetny argument: Ja niczego nie dostałem to dlaczego ja mam dzieciom dawać, nie mam zamiaru. No chyba, ze Wy dostaliście, to trzeba poszukać innego argumentu

mia napisał(a):

asante napisał(a):

Mia, mój ojciec miał na to świetny argument: Ja niczego nie dostałem to dlaczego ja mam dzieciom dawać, nie mam zamiaru. No chyba, ze Wy dostaliście, to trzeba poszukać innego argumentu

My niespecjalnie dostaliśmy, niemniej jednak ani moi rodzice, ani teściowie tak nie dziadowali, bo inaczej tego nie określę.
Życie z debetem non stop na koncie ich nigdy nie dotyczyło i nie dotyczy. No i Bogu dzięki zresztą.

mia napisał(a):

asante napisał(a):

Mia, mój ojciec miał na to świetny argument: Ja niczego nie dostałem to dlaczego ja mam dzieciom dawać, nie mam zamiaru. No chyba, ze Wy dostaliście, to trzeba poszukać innego argumentu

My niespecjalnie dostaliśmy, niemniej jednak ani moi rodzice, ani teściowie tak nie dziadowali, bo inaczej tego nie określę.
Życie z debetem non stop na koncie ich nigdy nie dotyczyło i nie dotyczy. No i Bogu dzięki zresztą.

pola731 napisał(a):

czytam ten wątek i czytam - ile ludzi tyle historii, wiem ,że nie ja pierwsza i nie ostatnia - wiem,że dam radę, ale dziś mi ciężko - stara jestem i niby doświadczona a zachowuję się jak histeryczka
sorry, ze Wam tu nasmęciłam

asante napisał(a):

mia napisał(a):

Boże, jak tu smutno...

No to ja dołożę - czasy, kiedy były rozstania i wyjazdy już minęły.
Za to mnie wkurza nadchodząca starość i ciągły brak pieniędzy. Należałoby jakąś przyszłość dzieciom zapewnić, a jak tu myśleć o czymkolwiek jak się ledwo wiąże koniec z końcem?

Mia, mój ojciec miał na to świetny argument: Ja niczego nie dostałem to dlaczego ja mam dzieciom dawać, nie mam zamiaru. No chyba, ze Wy dostaliście, to trzeba poszukać innego argumentu

emilka1705 napisał(a):

to i ja proszę tylko z mlekiem:)
Chciałabym mieć kogoś z kim mogę pogadać jak tak tęsknię o tym co czuję....czego się boję...moja siostra jak dziś pamiętam jak płakała itd teraz kiedy szwagier kilka lat jest w PL zgrywa cwaniaka. Jakbym tylko miała wykończony dom nie paprałabym się w wyjazdach. Nie chcę cudów...chcę być razem....

pola731 napisał(a):

czytam ten wątek i czytam - ile ludzi tyle historii, wiem ,że nie ja pierwsza i nie ostatnia - wiem,że dam radę, ale dziś mi ciężko - stara jestem i niby doświadczona a zachowuję się jak histeryczka
sorry, ze Wam tu nasmęciłam

emilka1705 napisał(a):

to i ja proszę tylko z mlekiem:)
Chciałabym mieć kogoś z kim mogę pogadać jak tak tęsknię o tym co czuję....czego się boję...moja siostra jak dziś pamiętam jak płakała itd teraz kiedy szwagier kilka lat jest w PL zgrywa cwaniaka. Jakbym tylko miała wykończony dom nie paprałabym się w wyjazdach. Nie chcę cudów...chcę być razem....

size napisał(a):

emilka1705 napisał(a):

to i ja proszę tylko z mlekiem:)
Chciałabym mieć kogoś z kim mogę pogadać jak tak tęsknię o tym co czuję....czego się boję...moja siostra jak dziś pamiętam jak płakała itd teraz kiedy szwagier kilka lat jest w PL zgrywa cwaniaka. Jakbym tylko miała wykończony dom nie paprałabym się w wyjazdach. Nie chcę cudów...chcę być razem....

Kurczę, jeszcze coś dodam, choć za dużo jak na mnie na raz i czuję się nieswojo trochę.

Każdy intuicyjnie wie co robić, uda Wam się start tam --> Mąż dostanie pewną pracę (trzymamy kciuki) to lećcie za Nim. Tam budujcie przyszłość --> WSPÓLN¡. To jest ryzyko, ale o wiele mniejsze, niż mielibyście podjąć z Mężem tutaj. Zawsze możecie pomyśleć o powrocie. Pisałaś, że byliście wspólnie w UK, więc pewnie wiesz jak wygląda życie ZA.

Tak myślę, że warto wykorzystywać wszystkie okazje, które się przytrafiają - a jak istniałaby możliwość, że wspólnie, to tym bardziej



Ps. Dom możecie wynająć.

emilka1705 napisał(a):

wiesz wróciliśmy tutaj w sumie chyba z głupoty. Była taka sytuacja, że ja w szpitalu 35 tydz ciąży z zapaleniem nerek, a męża firma bum padła i w jeden dzień poleciało 1200osób. Pierwszą reakcją był powrót do PL bo mamy gdzie mieszkać, kasy trochę odłożone. Ja musiałam lecieć już bo nie wpuszczą później na samolot. Kurcze i tą pierwszą pracę mąż dostał tak łatwo, że pomyśleliśmy dzidzi będzie mieć 3 miesiące i wracamy do UK. Niestety kryzys w lotnictwie (w którym mąż pracuje) spowodował brak miejsc pracy:( i tak zostaliśmy na ponad 3 lata....co chwilę marząc o wyjeździe...