e-Konkursy.info - codzienne nowe konkursy

Wkurza mnie... Mój mąż.  Robi zakupy po pracy w Kauflandzie i mówię mu co ma kupić i zaznaczam, że 2 sztuki... Nie i tak kupi jedna.... I to na 2 konkursy. Z ostatnim konkursem viscoplast jechał na ostatnią chwilę, że nie zdążył i zgłoszenie poszło do śmieci. Mam takiego nerwa na niego. 
Dodatkowo gada Ty i te konkursy.... Ale bony fajnie się wydaje.

Nie mam komu wylać swojego żalu bo kto zrozumie tyle szumu o głupi paragon ;/

mawika napisał(a):

Wkurza mnie... Mój mąż.  Robi zakupy po pracy w Kauflandzie i mówię mu co ma kupić i zaznaczam, że 2 sztuki... Nie i tak kupi jedna.... I to na 2 konkursy. Z ostatnim konkursem viscoplast jechał na ostatnią chwilę, że nie zdążył i zgłoszenie poszło do śmieci. Mam takiego nerwa na niego. 
Dodatkowo gada Ty i te konkursy.... Ale bony fajnie się wydaje.

Nie mam komu wylać swojego żalu bo kto zrozumie tyle szumu o głupi paragon ;/

To ja mam nerwa sama na siebie
Następne zgłoszenie z Astry nie wysłane
Na kartce mam wpisane, że do 25.05, wchodzę teraz na neta, żeby wysłać, a tu "konkurs zakończony"

mawika napisał(a):

Wkurza mnie... Mój mąż.  Robi zakupy po pracy w Kauflandzie i mówię mu co ma kupić i zaznaczam, że 2 sztuki... Nie i tak kupi jedna.... I to na 2 konkursy. Z ostatnim konkursem viscoplast jechał na ostatnią chwilę, że nie zdążył i zgłoszenie poszło do śmieci. Mam takiego nerwa na niego. 
Dodatkowo gada Ty i te konkursy.... Ale bony fajnie się wydaje.

Nie mam komu wylać swojego żalu bo kto zrozumie tyle szumu o głupi paragon ;/

postrasz go rozwodem jeśli dalej będzie zaniedbywał "te sprawy"

bruce napisał(a):

mawika napisał(a):

Wkurza mnie... Mój mąż.  Robi zakupy po pracy w Kauflandzie i mówię mu co ma kupić i zaznaczam, że 2 sztuki... Nie i tak kupi jedna.... I to na 2 konkursy. Z ostatnim konkursem viscoplast jechał na ostatnią chwilę, że nie zdążył i zgłoszenie poszło do śmieci. Mam takiego nerwa na niego. 
Dodatkowo gada Ty i te konkursy.... Ale bony fajnie się wydaje.

Nie mam komu wylać swojego żalu bo kto zrozumie tyle szumu o głupi paragon ;/

Ja rozumiem doskonale.  A najlepsze zawsze są te same tłumaczenia: 'No przecież chyba dobrze, że taniej coś kupiłem, prawda? Produkt tamtej marki był dużo droższy..."

Miałam pisać podobny post... Wkurza mnie moja rodzina. Z pewnych względów mieszkamy z moimi rodzicami. Ja cały tydzień siedzę sama z rocznym synkiem, bo mąż albo w pracy albo na budowie. Do tego w dzień zajmuję się chorą niechodzącą babcią, bo mama też cały czas w pracy. Ogarniam dom, pranie, sprzątanie, gotowanie, dziecko, babcię i psa, a w wolnych chwilach chcę sobie pograć w konkursy. Bo to lubię, bo mnie odstresowuje, bo lubię wygrywać i mogę trochę podreperować budżet - sami zresztą wiecie Jeśli kupuję coś na konkurs, to tylko jeśli i tak będę z tego korzystała. Wszystko co związane z konkursami robię sama - ich proszę tylko o to, żeby przynosili paragony po zakupach i nie wyrzucali mi niektórych opakowań. Robię prace konkursowe tylko, gdy synek śpi. Fakt, że czasem jest przy tym bałagan, ale zrobienie zdjęcia trwa maks godzinę i potem wszystko sprzątam. I mam zero wsparcia z ich strony. Zero. Słyszę dokładnie to samo "Ty i te konkursy". "Dzieckiem byś się zajęła" - to nic, ze dziecko właśnie śpi. "Książkę byś poczytała" - i mówi to mój mąż, który ostatni raz czytał pewnie w liceum Albo przewracanie oczami mojej matki. I chociaż gram mocno po  łepkach, bo nie mam czasu na dopracowanie zgłoszeń, co drugi fajny konkurs odpuszczam z powodu braku czasu, to jednak jest maj a od stycznia mam już na koncie wygranych za kilkanaście tysięcy. Z wygranego tableta czy voucherów do sklepów fajnie się korzysta, wygrane rzeczy fajnie daje się w prezentach innym, dzięki czemu nie musimy wydawać na to kasy. I czasami słyszę od męża wygraj lepiej jakąś wycieczkę, to jak ostatnio okazało się, ze voucher na kilkanaście tysięcy wygrało zgłoszenie, które było mocno zainspirowane moją pracą z innego konkursu, żeby nie powiedzieć, że pomysł był po prostu zerżnięty, to słyszę, że i tak przecież byśmy nie pojechali, bo nie mamy czasu. Ale to nic, że taki voucher można by po prostu sprzedać albo pojechałabym sobie sama z synkiem, bo mam ich już dość. Wkurza mnie i strasznie mi przykro, że mam zero wsparcia z ich strony w czymś, co sprawia mi przyjemność i jest dla mnie ważne. Zwłaszcza, ze naprawdę nie proszę o żadne zaangażowanie z och strony poza przynoszeniem paragonów, ale i to już odpuszczam. Proszę jedynie o odrobinę życzliwości.
Ale mam już twarde postanowienie, że ani słowem nie odezwę się przy nich o konkursach. Wszystkie zgłoszenia będę robić po kryjomu i o wygranych też nic im nie powiem. Bo mam serdecznie dość! Trzymajcie kciuki, żebym nie wymiękła, bo już nie raz miałam takie postanowienie, ale jak wygram coś fajnego to tak się cieszę, ze pierwsze co robię to dzwonię do męża bo on jest dla mnie ważny i to z nim chcę dzielić radości i smutki ale koniec

Ech ulało mi się ale kto ma mnie zrozumieć jak nie Wy

zielonaszpilka napisał(a):

bruce napisał(a):

mawika napisał(a):

Wkurza mnie... Mój mąż.  Robi zakupy po pracy w Kauflandzie i mówię mu co ma kupić i zaznaczam, że 2 sztuki... Nie i tak kupi jedna.... I to na 2 konkursy. Z ostatnim konkursem viscoplast jechał na ostatnią chwilę, że nie zdążył i zgłoszenie poszło do śmieci. Mam takiego nerwa na niego. 
Dodatkowo gada Ty i te konkursy.... Ale bony fajnie się wydaje.

Nie mam komu wylać swojego żalu bo kto zrozumie tyle szumu o głupi paragon ;/

Ja rozumiem doskonale.  A najlepsze zawsze są te same tłumaczenia: 'No przecież chyba dobrze, że taniej coś kupiłem, prawda? Produkt tamtej marki był dużo droższy..."

Miałam pisać podobny post... Wkurza mnie moja rodzina. Z pewnych względów mieszkamy z moimi rodzicami. Ja cały tydzień siedzę sama z rocznym synkiem, bo mąż albo w pracy albo na budowie. Do tego w dzień zajmuję się chorą niechodzącą babcią, bo mama też cały czas w pracy. Ogarniam dom, pranie, sprzątanie, gotowanie, dziecko, babcię i psa, a w wolnych chwilach chcę sobie pograć w konkursy. Bo to lubię, bo mnie odstresowuje, bo lubię wygrywać i mogę trochę podreperować budżet - sami zresztą wiecie Jeśli kupuję coś na konkurs, to tylko jeśli i tak będę z tego korzystała. Wszystko co związane z konkursami robię sama - ich proszę tylko o to, żeby przynosili paragony po zakupach i nie wyrzucali mi niektórych opakowań. Robię prace konkursowe tylko, gdy synek śpi. Fakt, że czasem jest przy tym bałagan, ale zrobienie zdjęcia trwa maks godzinę i potem wszystko sprzątam. I mam zero wsparcia z ich strony. Zero. Słyszę dokładnie to samo "Ty i te konkursy". "Dzieckiem byś się zajęła" - to nic, ze dziecko właśnie śpi. "Książkę byś poczytała" - i mówi to mój mąż, który ostatni raz czytał pewnie w liceum Albo przewracanie oczami mojej matki. I chociaż gram mocno po  łepkach, bo nie mam czasu na dopracowanie zgłoszeń, co drugi fajny konkurs odpuszczam z powodu braku czasu, to jednak jest maj a od stycznia mam już na koncie wygranych za kilkanaście tysięcy. Z wygranego tableta czy voucherów do sklepów fajnie się korzysta, wygrane rzeczy fajnie daje się w prezentach innym, dzięki czemu nie musimy wydawać na to kasy. I czasami słyszę od męża wygraj lepiej jakąś wycieczkę, to jak ostatnio okazało się, ze voucher na kilkanaście tysięcy wygrało zgłoszenie, które było mocno zainspirowane moją pracą z innego konkursu, żeby nie powiedzieć, że pomysł był po prostu zerżnięty, to słyszę, że i tak przecież byśmy nie pojechali, bo nie mamy czasu. Ale to nic, że taki voucher można by po prostu sprzedać albo pojechałabym sobie sama z synkiem, bo mam ich już dość. Wkurza mnie i strasznie mi przykro, że mam zero wsparcia z ich strony w czymś, co sprawia mi przyjemność i jest dla mnie ważne. Zwłaszcza, ze naprawdę nie proszę o żadne zaangażowanie z och strony poza przynoszeniem paragonów, ale i to już odpuszczam. Proszę jedynie o odrobinę życzliwości.
Ale mam już twarde postanowienie, że ani słowem nie odezwę się przy nich o konkursach. Wszystkie zgłoszenia będę robić po kryjomu i o wygranych też nic im nie powiem. Bo mam serdecznie dość! Trzymajcie kciuki, żebym nie wymiękła, bo już nie raz miałam takie postanowienie, ale jak wygram coś fajnego to tak się cieszę, ze pierwsze co robię to dzwonię do męża bo on jest dla mnie ważny i to z nim chcę dzielić radości i smutki ale koniec

Ech ulało mi się ale kto ma mnie zrozumieć jak nie Wy

psotka napisał(a):

Psotko, ja mam to samo - zero wsparcia ze strony rodziny a mąż się śmieje z tych moich wygranych choć często są to dość
fajne rzeczy jak np. tablet albo drapak dla kota. Za to teściowie (z
którymi też niestety muszę mieszkać) to mówią "Ty zamiast takie rzeczy
wygrywać byś w lotka zagrała bo masz szczęście". A ja tego szczęścia tak
naprawdę nie mam, każdy konkursowicz wie że konkursy to ciężka praca i
żeby wygrać to trzeba myśleć i tworzyć i kupować odpowiednie produkty i
być lepszym niż inni... A ja po prostu lubię sobie pomyśleć, potworzyć,
połudzić się... Tak więc życzę Ci powodzenia i wierz mi - nie jesteś
sama!

bruce napisał(a):

zielonaszpilka napisał(a):

Ale mam już twarde postanowienie, że ani słowem nie odezwę się przy nich o konkursach. Wszystkie zgłoszenia będę robić po kryjomu i o wygranych też nic im nie powiem. Bo mam serdecznie dość! Trzymajcie kciuki, żebym nie wymiękła, bo już nie raz miałam takie postanowienie, ale jak wygram coś fajnego to tak się cieszę, ze pierwsze co robię to dzwonię do męża bo on jest dla mnie ważny i to z nim chcę dzielić radości i smutki ale koniec

Ech ulało mi się ale kto ma mnie zrozumieć jak nie Wy

Dzwoń i się dziel! Po pewnym czasie naprawdę wszyscy to docenią.  Też mam małe wsparcie, szczególnie ze strony małża, zawsze tak było, lecz "żywa" gotówka za niektóre sprzedane wygrane robi swoje. Niby nie powinniśmy być materialistami, ale... Tak-że: rozumiem Cię doskonale, wiem, co przeżywasz, ale wierzę mocno, że najbliżsi jeszcze niejednokrotnie będą Cię doceniać i chwalić! 

Tylko, że schemat zawsze jest ten sam. Jak wygram coś większego, co się przyda albo co można spieniężyć, too oo super. I przez chwilę jest ok, nie przewracają oczami i nie ma głupich komentarzy, a jak przychodzi paczka to znowu jest "a co tam znowu wygrałaś, pokaż". Ale to trwa chwilę, a potem jest znowu "Ech ty i te konkursy", zajęłabyś się czymś innym, biedni kurierzy, po co ci to, tyle tych pudeł bla bla bla. Nie pomaga też to, że konkursy są rozciągnięte w czasie Robię zgloszenie, potem długo się czeka na wyniki, a potem często długo się czeka na wygraną, więc to się wszystko rozmywa. Moim marzeniem jest takie pół roku na etacie konkursowicza Że mam 8 godzin dziennie, 5 dni w  tygodniu na granie w konkursy. Tak, żeby móc spokojnie przejrzeć konkursy, ogarnąć zakupy i paragony i zrobić porządne zgłoszenia jakie mi się marzą, a potem na spokojnie powystawiać nagrody na sprzedaż. A potem podsumować takie pół roku i zobaczyć ile z tego gotówki. Jestem pewna, że na czysto zarobiłabym co najmniej tyle co na etacie. Ale to na razie marzenie ściętej głowy

Dzięki Bruce, od razu trochę lżej jak ktoś przytuli, nawet na odległość

zielonaszpilka napisał(a):

bruce napisał(a):

zielonaszpilka napisał(a):

Ale mam już twarde postanowienie, że ani słowem nie odezwę się przy nich o konkursach. Wszystkie zgłoszenia będę robić po kryjomu i o wygranych też nic im nie powiem. Bo mam serdecznie dość! Trzymajcie kciuki, żebym nie wymiękła, bo już nie raz miałam takie postanowienie, ale jak wygram coś fajnego to tak się cieszę, ze pierwsze co robię to dzwonię do męża bo on jest dla mnie ważny i to z nim chcę dzielić radości i smutki ale koniec

Ech ulało mi się ale kto ma mnie zrozumieć jak nie Wy

Dzwoń i się dziel! Po pewnym czasie naprawdę wszyscy to docenią.  Też mam małe wsparcie, szczególnie ze strony małża, zawsze tak było, lecz "żywa" gotówka za niektóre sprzedane wygrane robi swoje. Niby nie powinniśmy być materialistami, ale... Tak-że: rozumiem Cię doskonale, wiem, co przeżywasz, ale wierzę mocno, że najbliżsi jeszcze niejednokrotnie będą Cię doceniać i chwalić! 

Tylko, że schemat zawsze jest ten sam. Jak wygram coś większego, co się przyda albo co można spieniężyć, too oo super. I przez chwilę jest ok, nie przewracają oczami i nie ma głupich komentarzy, a jak przychodzi paczka to znowu jest "a co tam znowu wygrałaś, pokaż". Ale to trwa chwilę, a potem jest znowu "Ech ty i te konkursy", zajęłabyś się czymś innym, biedni kurierzy, po co ci to, tyle tych pudeł bla bla bla. Nie pomaga też to, że konkursy są rozciągnięte w czasie Robię zgloszenie, potem długo się czeka na wyniki, a potem często długo się czeka na wygraną, więc to się wszystko rozmywa. Moim marzeniem jest takie pół roku na etacie konkursowicza Że mam 8 godzin dziennie, 5 dni w  tygodniu na granie w konkursy. Tak, żeby móc spokojnie przejrzeć konkursy, ogarnąć zakupy i paragony i zrobić porządne zgłoszenia jakie mi się marzą, a potem na spokojnie powystawiać nagrody na sprzedaż. A potem podsumować takie pół roku i zobaczyć ile z tego gotówki. Jestem pewna, że na czysto zarobiłabym co najmniej tyle co na etacie. Ale to na razie marzenie ściętej głowy

Dzięki Bruce, od razu trochę lżej jak ktoś przytuli, nawet na odległość

Problem jest w tym że żeby wygrać trzeba wydać A żeby wydać trzeba najpierw mieć A konkursy też są niestety różne - coraz częściej bramki w które ciężko trafić. Lepiej w konkursy bawić się dorywczo niż poświęcać temu mnóstwo czasu.

bruce napisał(a):

zielonaszpilka napisał(a):

Dzięki Bruce, od razu trochę lżej jak ktoś przytuli, nawet na odległość

Będzie dobrze, ogarniesz. Na każdego czekają te nagrody z najwyższej półki, na widok których wszystkim rodzinnym sceptykom szczęki opadają do samej ziemi.   Trzeba czekać i uzbroić się w cierpliwość.  Na razie wyjaśnij, że sporo osób z tego tylko żyje i że Ty to robisz DLA RODZINY. Skoro trudno Ci na razie ogarnąć olx czy Allegro, może zacznij od ogłoszenia zbędnych/zbyt dużej ilości/nietrafionych wygranych w grupach sprzedażowych, np. na Fb?  Odpadnie Ci problem z przesyłką, jeśli to będą kupcy z okolicy.  I dawaj wygrane w formach prezentów rodzinie, szczególnie ze strony małża.   Buziaki! 

Ech, ale no właśnie tak jest i tak im to tłumaczę. I było sporo dużych nagród, jak choćby vouchery na wycieczki po 10 tysięcy, vouchery do ikei po 5 tys, zakupy w mediolanie ze stylistką, ipady, laptopy, telefony. I wszystko jest super, och i ach, ale na chwilę. Aż do kolejnej dużej wygranej. Teraz gram od pół roku, wróciłam po długiej konkursowej przerwie, bo w pewnym momencie miałam dość konkursów, a potem praca na dwa etaty, potem przygotowania do ślubu, potem fatalnie znoszona ciąża, a teraz siedzę na wychowawczym i mam trochę czasu, żeby do tego wrócić. Teraz gram właściwie tylko o nagrody, które mnie interesują, więc mało mam do wystawiania Ale przykro, bo ja ich wspieram we wszystkich pasjach i zainteresowaniach, nawet takich, których nie rozumiem;) Ale tu mam wrażenie, że najlepiej dla nich jakbym tylko siedziała i niańczyła syna i ewentualnie jeszcze prała, sprzątała, gotowała, robiła zakupy i robiła tylko rzeczy, które zlecił mi mąż albo woziła mamę na działkę, Tu nawet nie chodzi tylko o konkursy, ale o wiele innych rzeczy, które robię, bo lubię Ech, wkurzyłam się

nanajka81 napisał(a):

zielonaszpilka napisał(a):

bruce napisał(a):

zielonaszpilka napisał(a):

Ale mam już twarde postanowienie, że ani słowem nie odezwę się przy nich o konkursach. Wszystkie zgłoszenia będę robić po kryjomu i o wygranych też nic im nie powiem. Bo mam serdecznie dość! Trzymajcie kciuki, żebym nie wymiękła, bo już nie raz miałam takie postanowienie, ale jak wygram coś fajnego to tak się cieszę, ze pierwsze co robię to dzwonię do męża bo on jest dla mnie ważny i to z nim chcę dzielić radości i smutki ale koniec

Ech ulało mi się ale kto ma mnie zrozumieć jak nie Wy

Dzwoń i się dziel! Po pewnym czasie naprawdę wszyscy to docenią.  Też mam małe wsparcie, szczególnie ze strony małża, zawsze tak było, lecz "żywa" gotówka za niektóre sprzedane wygrane robi swoje. Niby nie powinniśmy być materialistami, ale... Tak-że: rozumiem Cię doskonale, wiem, co przeżywasz, ale wierzę mocno, że najbliżsi jeszcze niejednokrotnie będą Cię doceniać i chwalić! 

Tylko, że schemat zawsze jest ten sam. Jak wygram coś większego, co się przyda albo co można spieniężyć, too oo super. I przez chwilę jest ok, nie przewracają oczami i nie ma głupich komentarzy, a jak przychodzi paczka to znowu jest "a co tam znowu wygrałaś, pokaż". Ale to trwa chwilę, a potem jest znowu "Ech ty i te konkursy", zajęłabyś się czymś innym, biedni kurierzy, po co ci to, tyle tych pudeł bla bla bla. Nie pomaga też to, że konkursy są rozciągnięte w czasie Robię zgloszenie, potem długo się czeka na wyniki, a potem często długo się czeka na wygraną, więc to się wszystko rozmywa. Moim marzeniem jest takie pół roku na etacie konkursowicza Że mam 8 godzin dziennie, 5 dni w  tygodniu na granie w konkursy. Tak, żeby móc spokojnie przejrzeć konkursy, ogarnąć zakupy i paragony i zrobić porządne zgłoszenia jakie mi się marzą, a potem na spokojnie powystawiać nagrody na sprzedaż. A potem podsumować takie pół roku i zobaczyć ile z tego gotówki. Jestem pewna, że na czysto zarobiłabym co najmniej tyle co na etacie. Ale to na razie marzenie ściętej głowy

Dzięki Bruce, od razu trochę lżej jak ktoś przytuli, nawet na odległość

Problem jest w tym że żeby wygrać trzeba wydać A żeby wydać trzeba najpierw mieć A konkursy też są niestety różne - coraz częściej bramki w które ciężko trafić. Lepiej w konkursy bawić się dorywczo niż poświęcać temu mnóstwo czasu.

To fakt. Teraz kończy mi się macierzyński, więc będę na bezpłatnym wychowawczym. Konkursy będą możliwością, żebym miała swoją kasę. 500+ jest dla małego, kasy od męża na konkursy na pewno nie wezmę, o to to nie. Na szczęście mam trochę wygranych voucherów i jakieś nagrody do sprzedania, więc kasę na inwestowanie w konkursy na razie mam Na szczęście też wychodzę na konkursach na plusie póki co. Ale fakt, że branża konkursowa się zmienia i jest mniej fajnych konkursów z cennymi nagrodami. Dużo drobnego badziewia - dzwonki, apaszki, bidony, worki... po cholerę mi to:/ nawet o to nie gram. To też wkurza

zielonaszpilka napisał(a):

bruce napisał(a):

zielonaszpilka napisał(a):

Dzięki Bruce, od razu trochę lżej jak ktoś przytuli, nawet na odległość

Będzie dobrze, ogarniesz. Na każdego czekają te nagrody z najwyższej półki, na widok których wszystkim rodzinnym sceptykom szczęki opadają do samej ziemi.   Trzeba czekać i uzbroić się w cierpliwość.  Na razie wyjaśnij, że sporo osób z tego tylko żyje i że Ty to robisz DLA RODZINY. Skoro trudno Ci na razie ogarnąć olx czy Allegro, może zacznij od ogłoszenia zbędnych/zbyt dużej ilości/nietrafionych wygranych w grupach sprzedażowych, np. na Fb?  Odpadnie Ci problem z przesyłką, jeśli to będą kupcy z okolicy.  I dawaj wygrane w formach prezentów rodzinie, szczególnie ze strony małża.   Buziaki! 

Ech, ale no właśnie tak jest i tak im to tłumaczę. I było sporo dużych nagród, jak choćby vouchery na wycieczki po 10 tysięcy, vouchery do ikei po 5 tys, zakupy w mediolanie ze stylistką, ipady, laptopy, telefony. I wszystko jest super, och i ach, ale na chwilę. Aż do kolejnej dużej wygranej. Teraz gram od pół roku, wróciłam po długiej konkursowej przerwie, bo w pewnym momencie miałam dość konkursów, a potem praca na dwa etaty, potem przygotowania do ślubu, potem fatalnie znoszona ciąża, a teraz siedzę na wychowawczym i mam trochę czasu, żeby do tego wrócić. Teraz gram właściwie tylko o nagrody, które mnie interesują, więc mało mam do wystawiania Ale przykro, bo ja ich wspieram we wszystkich pasjach i zainteresowaniach, nawet takich, których nie rozumiem;) Ale tu mam wrażenie, że najlepiej dla nich jakbym tylko siedziała i niańczyła syna i ewentualnie jeszcze prała, sprzątała, gotowała, robiła zakupy i robiła tylko rzeczy, które zlecił mi mąż albo woziła mamę na działkę, Tu nawet nie chodzi tylko o konkursy, ale o wiele innych rzeczy, które robię, bo lubię Ech, wkurzyłam się

Nie wkurzaj się, złość piękności szkodzi Wierz mi że ja jako osoba która od zawsze nie wierzy w siebie i myśli o sobie w najgorszej kategorii czyli "totalna beznadzieja do niczego nie przydatna" w konkursach gram żeby uwierzyć że jednak coś może umiem? Trochę mi pomagają...

Ciekawie się czyta Twoje wypowiedzi, zielonaszpilko  Z jednej strony, czuję się zmotywowana do dalszego grania, kiedy czytam wypowiedzi o tak wspaniałych nagrodach, z drugiej strony - masz w konkursach duże doświadczenie i widzę, że trzeba być w tym wszystkim cierpliwym, aby dojść do wartościowych nagród. Rodzina powinna Cię poprosić o korepetycje z konkursologii  i próbować swoich sił, zamiast czepiać się kolejnych kartonów i kurierów. Może na swój sposób (czasem podświadomie) po prostu zazdroszczą Ci zaradności? Ja wychodzę z założenia, że dużo można zdziałać spokojną rozmową i sensowymi argumentami, dzięki czemu mój prawie-mąż całkiem nieźle znosi moje konkursowo-zakupowe fanaberie (choć i tak uważam, że nie kupuję zbędnych rzeczy, bo jeśli produkt nie odpowiada mi jakością, to rezygnuję z udziału w takim konkursie). Jeśli rodzina mimo wszystko nie jest w stanie zrozumieć takiego hobby (które przecież nikomu krzywdy nie robi), to chyba rzeczywiście dla własnego zdrowia psychicznego lepiej działalność przenieść do podziemia. Każdy ma prawo do realizowania się w jakiejś dziedzinie

nanajka81 napisał(a):

zielonaszpilka napisał(a):

bruce napisał(a):

zielonaszpilka napisał(a):

Dzięki Bruce, od razu trochę lżej jak ktoś przytuli, nawet na odległość

Będzie dobrze, ogarniesz. Na każdego czekają te nagrody z najwyższej półki, na widok których wszystkim rodzinnym sceptykom szczęki opadają do samej ziemi.   Trzeba czekać i uzbroić się w cierpliwość.  Na razie wyjaśnij, że sporo osób z tego tylko żyje i że Ty to robisz DLA RODZINY. Skoro trudno Ci na razie ogarnąć olx czy Allegro, może zacznij od ogłoszenia zbędnych/zbyt dużej ilości/nietrafionych wygranych w grupach sprzedażowych, np. na Fb?  Odpadnie Ci problem z przesyłką, jeśli to będą kupcy z okolicy.  I dawaj wygrane w formach prezentów rodzinie, szczególnie ze strony małża.   Buziaki! 

Ech, ale no właśnie tak jest i tak im to tłumaczę. I było sporo dużych nagród, jak choćby vouchery na wycieczki po 10 tysięcy, vouchery do ikei po 5 tys, zakupy w mediolanie ze stylistką, ipady, laptopy, telefony. I wszystko jest super, och i ach, ale na chwilę. Aż do kolejnej dużej wygranej. Teraz gram od pół roku, wróciłam po długiej konkursowej przerwie, bo w pewnym momencie miałam dość konkursów, a potem praca na dwa etaty, potem przygotowania do ślubu, potem fatalnie znoszona ciąża, a teraz siedzę na wychowawczym i mam trochę czasu, żeby do tego wrócić. Teraz gram właściwie tylko o nagrody, które mnie interesują, więc mało mam do wystawiania Ale przykro, bo ja ich wspieram we wszystkich pasjach i zainteresowaniach, nawet takich, których nie rozumiem;) Ale tu mam wrażenie, że najlepiej dla nich jakbym tylko siedziała i niańczyła syna i ewentualnie jeszcze prała, sprzątała, gotowała, robiła zakupy i robiła tylko rzeczy, które zlecił mi mąż albo woziła mamę na działkę, Tu nawet nie chodzi tylko o konkursy, ale o wiele innych rzeczy, które robię, bo lubię Ech, wkurzyłam się

Nie wkurzaj się, złość piękności szkodzi Wierz mi że ja jako osoba która od zawsze nie wierzy w siebie i myśli o sobie w najgorszej kategorii czyli "totalna beznadzieja do niczego nie przydatna" w konkursach gram żeby uwierzyć że jednak coś może umiem? Trochę mi pomagają...

Ojjj wierz w siebie, bo kto ma w nas wierzyć jak nie my sami ja mam sporą wiarę w siebie, ale jest to okupione moją ciężką pracą, bo wiele wiele lat byłam nieśmiała i mało pewna siebie. Dużo mi dały studia i wolontariat do którego trafiłam. Więc pomimo braku wsparcia najbliższych i tak będę grać w konkursy, bo ja w siebie wierzę i to mi sprawia przyjemność i mam gdzieś opinię innych ludzi. Tylko tak po ludzku przykro, bo byłoby milej, gdyby bliscy cię wspierali zawsze a nie tylko od święta.
Przytulam Cię mocno, bo dobrze Cię rozumiem Ty z teściami, ja z mamą, obie z mężami mamy to samo;)

anaesth napisał(a):

Ciekawie się czyta Twoje wypowiedzi, zielonaszpilko  Z jednej strony, czuję się zmotywowana do dalszego grania, kiedy czytam wypowiedzi o tak wspaniałych nagrodach, z drugiej strony - masz w konkursach duże doświadczenie i widzę, że trzeba być w tym wszystkim cierpliwym, aby dojść do wartościowych nagród. Rodzina powinna Cię poprosić o korepetycje z konkursologii  i próbować swoich sił, zamiast czepiać się kolejnych kartonów i kurierów. Może na swój sposób (czasem podświadomie) po prostu zazdroszczą Ci zaradności? Ja wychodzę z założenia, że dużo można zdziałać spokojną rozmową i sensowymi argumentami, dzięki czemu mój prawie-mąż całkiem nieźle znosi moje konkursowo-zakupowe fanaberie (choć i tak uważam, że nie kupuję zbędnych rzeczy, bo jeśli produkt nie odpowiada mi jakością, to rezygnuję z udziału w takim konkursie). Jeśli rodzina mimo wszystko nie jest w stanie zrozumieć takiego hobby (które przecież nikomu krzywdy nie robi), to chyba rzeczywiście dla własnego zdrowia psychicznego lepiej działalność przenieść do podziemia. Każdy ma prawo do realizowania się w jakiejś dziedzinie

Bardzo mi się podoba określenie "przenieść się do podziemia z konkursami" właśnie to zrobię!
Zaczęłam grać w konkursach wiele lat temu, zaraz po 18, zupełnym przypadkiem. Na początku rodzina się podśmiechiwała, ale szybko skończyła jak pojawiły się wartościowe nagrody. W konkursy wciągnęłam siostrę - ona jest w nich swietna, ale też musiała powalczyć z mężem, który robił awantury o "konkursowy bałagan". Każdy konkursowicz, który gra nie tylko w opisówki wie, że żeby zrobić film, zdjęcie czy pracę plastyczną potrzebny jest bałagan Ale szwagier przestał marudzić dopiero po 10 tys do ikei, 2 wyjazdach na narty do austrii, 2 wyjazdach do disneylendu, 2 wyjazdach do grecji i jednym do brazylii. Tyle potrzebował, żeby milczeć kiedy widział kolejny konkursowy bałagan.... Ale to też były bardzo dobre konkursowe czasy Zobaczymy ile mój mąż będzie potrzebował, żeby przestać marudzić...

To, że kupujący z Allegro i OLX potrafią człowieka osłabić to wiadomo nie od dziś, ale tego jeszcze nie było. Pani kupiła przedmiot w czwartek wieczorem, wysłałam go kurierem w piątek rano, a dziś o godz. 13 pani otwiera spór na Allegro i jest ogromnie oburzona, że jeszcze nie dostała przesyłki...

vazzz napisał(a):

To, że kupujący z Allegro i OLX potrafią człowieka osłabić to wiadomo nie od dziś, ale tego jeszcze nie było. Pani kupiła przedmiot w czwartek wieczorem, wysłałam go kurierem w piątek rano, a dziś o godz. 13 pani otwiera spór na Allegro i jest ogromnie oburzona, że jeszcze nie dostała przesyłki...

Nie No mistrzostwo świata  napisz jej że się dziwisz że tak późno otworzyła spór a nie w piątek rano... czasami inteligencja niektórych powala ...

pioge7 napisał(a):

vazzz napisał(a):

To, że kupujący z Allegro i OLX potrafią człowieka osłabić to wiadomo nie od dziś, ale tego jeszcze nie było. Pani kupiła przedmiot w czwartek wieczorem, wysłałam go kurierem w piątek rano, a dziś o godz. 13 pani otwiera spór na Allegro i jest ogromnie oburzona, że jeszcze nie dostała przesyłki...

Nie No mistrzostwo świata  napisz jej że się dziwisz że tak późno otworzyła spór a nie w piątek rano... czasami inteligencja niektórych powala ...

Heh, a w śledzeniu widzę, że DPD wysłało jej smsowe powiadomienie, więc wiedziała, że paczka dziś dotrze. Coś czuje, że z przedmiotu chyba też będzie niezadowolona w takim razie.

vazzz napisał(a):

pioge7 napisał(a):

vazzz napisał(a):

To, że kupujący z Allegro i OLX potrafią człowieka osłabić to wiadomo nie od dziś, ale tego jeszcze nie było. Pani kupiła przedmiot w czwartek wieczorem, wysłałam go kurierem w piątek rano, a dziś o godz. 13 pani otwiera spór na Allegro i jest ogromnie oburzona, że jeszcze nie dostała przesyłki...

Nie No mistrzostwo świata  napisz jej że się dziwisz że tak późno otworzyła spór a nie w piątek rano... czasami inteligencja niektórych powala ...

Heh, a w śledzeniu widzę, że DPD wysłało jej smsowe powiadomienie, więc wiedziała, że paczka dziś dotrze. Coś czuje, że z przedmiotu chyba też będzie niezadowolona w takim razie.

Spodziewaj sie negatywa też tak może byc... ale wtedy spokojnie do Allegro i powinni usunąć. Raz to przerabiałem, że coś nie pasowało, jak Napsialem że jestem osobą prywatną i nie przyjmuje zwrotów to negatywa dostałem. Wysłałem Allegro wszytskie wiadomości i anulowali mi go co zrobić tacy ludzie już są. Niedługo bedą chcieć przesyłki tego samego dnia żeby z północy na południe  przyszła bo oni CHCOM...  

wkurza mnie takie dublowanie prac





 

rengifo napisał(a):

Właściwie to mnie nie wkurza ale trochę śmieszy, brak kreatywności  
tylko zastanawia mnie czy to nie jest łamanie regulaminów? 

no to zgłoś do organizatorów