e-Konkursy.info - codzienne nowe konkursy

merkana napisał(a):

Dziękuję Wam wszystkim za słowa otuchy wysłuchałyście mnie, a to teraz taki luksus, powiedzieć coś komuś, kto wysłucha i szczerze poradzi. Jestem przygnębiona tą sytuacją, ale widocznie tak ma wyglądać dorosłość. Choć nie taką sobie wyobrażałam, takie smutne zderzenie z ziemią było chyba nieuniknione. Mam nadzieję, że wytrwam w swym nowym postanowieniu. Może po takim urlopie od rodziny sprawy potoczą się inaczej...

agusia147 napisał(a):

Podobno lepiej wychodzi się z rodziną na zdjęciach, i niestety to się dość często sprawdza.

keiti78zg napisał(a):

agusia147 napisał(a):

Podobno lepiej wychodzi się z rodziną na zdjęciach, i niestety to się dość często sprawdza.

moge sie zgodzic tutaj, Merkana sił zyczę, ja przeszłam przez gehenne problemow z moim bratem, moja mama pomimo wszytsko nadal w niego zapatrzona, bo to ten 1 i wciaz nie potrafiła odciac pępowiny,a on skrzetnie to wykorzytsuje. Czasem ciezko powiedziec komus bliskiemu co nam na sercu lezy, ja ostatnio za to mojej mamie czesc powiedziałam od marca mieszkamy na swoim, bardzo chetnie goszcze mame u siebie, zapraszam na obiady, zawoze jedzenie gdy mam nadmar i ciasto zawsze gdy upiekę i nie wyobrazam sobie inaczej, natomiast jak my do niej pojedziemy nie zaproponuje nawet herbaty, a jedzenie ( np gdy robi sałatke, ciasto czy golabki) zanosi zawsze do sasiadki - powiedziałam wprost ze mnie to boli - obraziła się... choc wie ze mam racje i moze twarde słowa w koncu cos w niej zmienia

merkana napisał(a):

A ja już sama nie wiem co myśleć. Każdy powrót na weekend do domu to dla mnie pewna dawka nerwów. Może niesłusznie mnie to drażni, mam wrażenie, że moja przyszła teściowa traktuje mnie bardziej jak córkę, niż moja własna mama...
Każdy weekend wygląda tak samo. Mama idzie do pracy, ojciec z niej powraca i kładzie się przed tv. Wchodzi w butach do domu, dłubie słonecznik w pokoju, wszędzie go pełno. Zostawia brudne naczynia, rzuca ubrania na podłogę. Moja siostra, choć już stara krowa, bo 16 lat ma, robi dokładnie to samo. A ja przyjeżdżam i muszę to wszystko ogarniać, bo nie mogę wysiedzieć w takim chaosie. Mama już nie reaguje, twierdzi, że nie ma sensu z nimi walczyć, bo już się nie zmienią. Ale ja mam obowiązek przyjeżdzać w każdą sobotę i sprzątać.
Nie wiem, może tylko wydaje mi się, że coś jest nie tak, ale mama w ogóle nie pomaga mi finansowo. Na każdym kroku podkreśla, że gówniara ze mnie, ale nie dorzuca mi nawet 100zł do rachunków. Inne koleżanki siedzą na utrzymaniu rodziców, którzy opłacają im i mieszkanie, i utrzymanie, a ja utrzymuję się sama (z czego jestem dumna), nie otrzymując przy tym nawet najmniejszej pomocy. Gdyby nie stypendium (dostaję 500zł miesięcznie) i pieniądze, które zarobiłam w Holandii, nie wiem co bym zrobiła. Chyba musiałabym rzucić studia Owszem, mieszkam z facetem, ale mamy wspólny budżet. Ja opłacam rachunki, abonamenty i bilety miesięczne, on płaci za paliwo, szkołę i miesięczne utrzymanie, zakupy, nieprzewidziane wydatki. Oczywiście mama sądzi, że to zupełnie wystarcza, nie pomyśli nawet, że mama narzeczonego w każdą niedzielę daje nam taką wałówkę, że gdyby nie ona, to naprawdę nie wystarczyłoby nam na cały miesiąc. Od mojej mamy dostajemy tylko ziemniaki, jajka, czy kilka słoików.
Ale najgorsze jest to, że jeszcze potrafi mi powiedzieć Nie ma jedzenia rarytasów. Sos i ryż, a nie smakołyki codziennie, nie dziwię się, że wam nie wystarcza. I podkreśla ciągle, jaka ona biedna (wiem, to jej sprawa, zasługuje na to, ale skoro ma ciągle na jakieś nowe ciuszki, perfumy itd. to chyba aż tak ubogo nie jest?).
Jest mi przykro, bo powrót do domu zawsze jest taki sam. Zamiast radosny, to smucę bez przerwy, bo ani się nikt nie cieszy, a jeszcze siostra potrafi powiedzieć, że mam się wynosić bo już z nimi nie mieszkam i nikt mnie tu nie potrzebuje. Gdyby nie konkursy, bony i drobne wygrane, naprawdę nie wiem jak bym to miała ciągnąć dalej. A tak często wygrywam coś dla mamy.. Dałam jej ostatnio super wypasiony blender, mnóstwo kremów na zmarszczki. Dla mnie to normalne, lubię się z nią dzielić. Tylko coraz częściej odnoszę wrażenie, że ona mi już nie pomoże, mam sobie radzić sama.

cudaczek121 napisał(a):

Gdybym to ja się wyprowadziła z domu,nigdy bym nawet nie oczekiwała od rodziców finansowego wsparcia.Bo to by oznaczało,że sobie nie radzę bez nich Ale też nigdy po wyprowadzce z domu nie przyjeżdżałabym u nich sprzątać-niech sobie sprzątaczkę wynajmą

merkana napisał(a):

cudaczek121 napisał(a):

Gdybym to ja się wyprowadziła z domu,nigdy bym nawet nie oczekiwała od rodziców finansowego wsparcia.Bo to by oznaczało,że sobie nie radzę bez nich Ale też nigdy po wyprowadzce z domu nie przyjeżdżałabym u nich sprzątać-niech sobie sprzątaczkę wynajmą

Nie oczekiwałabyś wsparcia? Ja się nie wyprowadziłam z własnego widzi mi się. Nie miałam wyjścia, musiałam się wynieść, bo z wioski, w której mieszkam nie mam absolutnie żadnego dojazdu ani do Wrocławia, ani do Opola, a studiuję dziennie. co innego, gdybym sobie ubzdurała nagle wyprowadzkę i pracowała na pełen etat. To chyba zupełnie co innego

cudaczek121 napisał(a):

Gdybym to ja się wyprowadziła z domu,nigdy bym nawet nie oczekiwała od rodziców finansowego wsparcia.Bo to by oznaczało,że sobie nie radzę bez nich Ale też nigdy po wyprowadzce z domu nie przyjeżdżałabym u nich sprzątać-niech sobie sprzątaczkę wynajmą

keiti78zg napisał(a):

wkurza mnei niesamoweicie bol ucha, jakimi sposobami domowymi mozna sobie z tym poradzić?

keiti78zg napisał(a):

ech ciezko bedzie , czasowo - praca, pozniej obchody 50 lecia w przedszkolu synka, mam jakies antybiotyki w domu moze cos na własna reke wziasc.... chociaz nie wiem jakie i pewnie bezsensu, ale boli - co gorasza meza tez...wiec wspieramy sie w bolu

ismena napisał(a):

cudaczek121 napisał(a):

Gdybym to ja się wyprowadziła z domu,nigdy bym nawet nie oczekiwała od rodziców finansowego wsparcia.Bo to by oznaczało,że sobie nie radzę bez nich Ale też nigdy po wyprowadzce z domu nie przyjeżdżałabym u nich sprzątać-niech sobie sprzątaczkę wynajmą

To chyba nie słyszałaś o czymś takim jak wyprowadzka do innego miasta, żeby studiować dziennie na dobrej uczelni

iinneess napisał(a):

Wkurza mnie, że jakimś cudem moje zgłoszenie zniknęło z konkursu Dr. Oetkera - Słodka Chwila. Świat Pralin. Człowiek poświęca swój czas, gra uczciwie i taki numer.
Chamstwo wszędzie...